De XC60 is na de XC90 de tweede ‘volwaardige’ SUV in het modellenprogramma van Volvo. Hoewel we de succesvolle XC70 zeker niet mogen onderschatten, deze vormde immers de basis van het XC-programma, is deze stoerdoener in basis geen echte SUV. Sinds de komst van de XC60 laat Volvo zien dat dit type auto ook slank, elegant en een tikje dynamisch de zintuigen kan prikkelen. Met succes, overigens. Terwijl de grote XC90 vooral een stoere, hoekige verschijning is, laat zijn kleinere broer met fraaie LED-achterlichten in de nog bredere schouders zien dat hij meer dan een louter gekrompen variant is. Vanaf de achterzijde oogt de Zweed nog altijd lekker stevig; een karaktertrekje dat logischerwijs onlosmakelijk verbonden is met het type auto. In lengte is de XC60 overigens geen joekel; de koets is bijvoorbeeld twintig centimeter korter dan een een grote middenklasser als de V70. Het verschil in wielbasis is veel kleiner, waardoor de binnenruimte op niveau blijft.

Verfijning

Om als stoere telg tot de groene DRIVe-range te behoren heeft Volvo ingezet op een nieuwe dieselmotor. De vijfcilinder die sinds zijn introductie vanaf 2008 dienst deed als 2.4D en D5 werd grondig herzien. Het resultaat van die verfijning uit zich onder meer in meer pk’s en Newtonmeters, maar een lager verbruik. Waar de ‘oude’ 2.4D met 163 pk nog 7.5l/100km consumeerde, neemt de 2.4D DRIVe genoegen met zes liter. En dat terwijl de nieuwste variant 175 pk en 420 Nm te bieden heeft, en zelfs 205 pk in de bi-turbo D5! De DRIVe-badge komt daarnaast tot zijn recht dankzij een opnieuw gespatieerde zesbak.

Al na de eerste kilometers wordt duidelijk dat de fijngesleutelde zelfontbrander niet alleen krachtiger en zuiniger, maar ook stiller aan het werk gaat. Waar de D5 in onze vorige test zich duidelijk kon opdringen bij stationair draaien en acceleraties, is de nieuwe oliestoker vocaal veel bescheidener van aard. Slechts onder vollast is er een duidelijke ronk te horen, die niet eens onaardig klinkt. Ook trillingen in het stuur zijn niet meer te bespeuren. Wat een verademing; dit blok verdiende de XC60 al vanaf zijn introductie! Dankzij de handgeschakelde versnellingsbak komt deze verfijnde krachtpatser perfect tot zijn recht. Misschien wel iets te, want vanaf exact 1500 toeren hakt de turbo erin. Zo, daar zijn die Newtonmeters. Leuk die duw in je rug, maar dat had wel iets subtieler uitgesmeerd kunnen worden. Met een automaat zou je dit aan-uit karakter goed te verbloemen zijn, maar dat gaat weer ten koste van de dieselconsumptie. Hoewel de voorwielen dus al het vermogen te verduren krijgen en de banden daar zichtbaar onder lijden, blijkt grip geen probleem. De spoorgevoeligheid op richels is waarschijnlijk te wijten aan het aardig versleten rubber onder de testauto. Opvallend voor dit DRIVe-model is ook dat een schakelindicator of een start-stopsysteem ontbreekt, terwijl deze hulpjes op de C30 bijvoorbeeld wel standaard zijn. Wellicht dat de vijfcilinders er later nog op kunnen rekenen.

Goed verbruik

Verder wordt duidelijk dat deze 2.4D precies datgene biedt wat de XC60 nodig heeft, auto en motor vormen een prima koppel en doet je eigenlijk niet naar meer verlangen. En dat voor een ‘groentje'. Daarbij blijkt de verbruiksmeter heel bescheiden cijfers weer te geven. Gemiddeld reden we 1 op 14.5 (6.9 l/100km), waarbij Volvo precies zes liter en een C-label belooft. Met nog meer constant snelwegverkeer zou onze eigen waarneming nog iets lager uitvallen. Hoe dan ook valt het verbruik van deze flinke vijfcilinder reuze mee. De XC60 nodigt ondanks zijn assertieve motor gewoon uit tot rustig zoeven. Zijn carrosserievormen mogen dan wel vlotte trekjes vertonen, het onderstelkarakter blijft een fraai compromis tussen comfort en dynamiek. Daarbij is de besturing op snelheid wat licht en niet heel precies. Voor de gemiddelde Volvo-rijder helemaal geen punt, wel als je een scheurneus in de XC60 zoekt.

Summum (aan knopjes)

Volvo beschouwt de DRIVe-modellen qua aan- en uitrustingsmogelijkheden gelijk aan de standaardversies, dus is de XC60 DRIVe niet alleen als Kinetic, Momentum en Summum leverbaar, maar blijft ook het aanhangergewicht redelijk op peil; er kan een bruikbare 1500 kilo aan de haak. Onze demo is van het type Summum en is luxueus aangekleed met houtinleg en een antraciet lederen interieur. De comfortabele zetels versterken de comfortbeleving van een reisauto als deze, die op de achterbank twee tot drie personen niet riant, maar zeker voldoende de ruimte geven. Door de donkere kleurstelling springt de slanke middenconsole wat minder in het oog, maar dat doet niets af aan de knoprijke, maar vertrouwde bediening die het paneel oproept. Opnieuw rijst bij ons lichte verbazing dat het centrale TFT-scherm alleen voor navigatie gebruikt kan worden. Aangezien je de routehulp lang niet altijd gebruikt brandt het scherm heel wat loze uurtjes. Kan hier geen touchscreen met boordcomputer- of multimediafuncties in worden opgenomen? Onderin de Center Stack bevinden zich bijvoorbeeld allerlei bedieningsknoppen van veiligheidsverhogende systemen die de XC60 naam hebben gegeven zoals BLIS, de afstandsradar en rijstrookdetectie. Maar ook iets ‘onbelangrijks’ als het in- of uitschakelen van de meedraaiende koplampen... Afijn, alles zit op z’n plek maar het had ook iets minder uitgebreid gekund.

Over het veiligheidssysteem BLIS zijn we trouwens dik tevreden; het werkt niet foutloos, maar draagt wel bij aan dagelijkse extra veiligheid. De afstandsradar is erg assertief en laat bij het minste of geringste zien en horen dat we onze voorganger te ver naderen. We wisten het systeem nog wel op een foutje te betrappen; bepaalde zebrapaden worden luidruchtig aangekondigd, met of zonder voetganger in zicht. Op zich geen halszaak, gelukkig hebben we onze eigen ogen nog! Mochten we zelf op lagere snelheid iets over het hoofd zien, dan is het befaamde City Safety onze reddende engel.

Geslaagd?

Goed, is de DRIVe-missie voor de XC60 geslaagd? Wat ons betreft wel. De robuuste Zweed rijdt net zo comfortabel als elke andere en voelt daarbij in geen enkel opzicht aan als een spaarversie. Ook ‘rolt’ deze Volvo goed op de verharde weg. Dat de XC60 wel zijn bescheiden offroadcapaciteiten heeft verloren is voor menigeen geen enkel probleem. Wie daar wel prijs op stelt kan altijd nog de D5 AWD bestellen. De DRIVe-configuratie gaat voor een laag verbruik en die belofte wordt heel behoorlijk waargemaakt.