Een facelift is geen facelift als het uiterlijk niet aangepakt zou worden. Dat is één. Daarnaast vond menig S80-rijder de stoelen wat aan de comfortabele kant en wenste meer zijdelingse steun. Het chassis zou bovendien ook wat meer feedback mogen geven en tot slot was iets meer dieselpower ook wenselijk. De fabrikant heeft volgens eigen zeggen al deze wensen ingewilligd en zet vanaf juni de op deze punten vernieuwde S80 in de showroom. Maar maakt Volvo deze beloofde verbeteringen ook waar?

Twee turbo’s

Allereerst zien we de nieuwe D5-motor. Daar kunnen we niet omheen. De krachtbron is namelijk volledig nieuw ontwikkeld, of zoals een woordvoerder zegt, we zijn met een leeg stuk papier begonnen. In niets doet het aggregaat technisch nog denken aan de oude vijfcilinder. Dat geloven we dan maar. Het topmodel, die als D5 door het leven gaat meet een inhoud van 2,4 liter en schopt het tot 205 pk en 420 Nm aan koppel. Om dit hoge vermogen te bereiken monteert de fabrikant twee turboladers. Een kleine turbo voor de lage toerenregionen en een grotere om ook op hoge snelheid stevig te kunnen accelereren. Tja, aan vermogen geen gebrek. Toch verwacht je een iets stevigere duw in je rug. De door ons gereden S80 voorzien van vierwielaandrijving en een automatische transmissie bereikt pas in 10 seconden de 100 km/h. Als topsnelheid geeft de fabrikant een waarde op van 210 km/h. Met handbak ligt de top 5 km/h hoger en snel je in 9,5 seconden naar de honderd. Bij Volvo is het gewoon duidelijk: wil je een snelle jongen dan dien je voor een benzineversie te gaan. Een dikke T6 bijvoorbeeld. De diesels zijn de echte kilometervreters. Niet meer dan dat. Bovendien laat de D5 ook nog behoorlijk van zich horen als je het gaspedaal vloert. Wellicht dat dat ook te maken had met het heuvelachtige landschap waarin de testroute was uitgezet, maar feit is wel dat bij accelereren duidelijk een dieselronk hoorbaar is. Zoals gezegd was ons testexemplaar uitgerust met AWD, maar de D5 is ook te krijgen met louter voorwielaandrijving. En dan heeft het rubber, zeker wanneer je een bocht aansnijdt, moeite om op de eerste meters grip te houden.

Op en top comfortabel

Hoeft het allemaal niet zo ‘snel’, dan kun je diezelfde motor ook in een geknepen versie bestellen. Het betreft de 2.4 D die met slechts één turbo is uitgerust en 175 pk op de voorwielen overbrengt (AWD is hier geen optie). Het maximaal koppel is opvallend genoeg gelijk, echter is de koek wel eerder op. De sterkste sleurt op papier door tot 3.250 tr/min, terwijl de 2.4 D het bij 2.750 tr/min voor gezien houdt. Of ja, dan zwakt de trekkracht langzaam af. Uiteraard voldoet de motor aan EU5 en qua CO2-uitstoot zit het dus ook wel goed. De D5 slokt iedere honderd kilometer 6,2 liter diesel en de 2.4 D neemt genoegen met 5,8 liter, dat garant staat voor een CO2-uitstoot van respectievelijk 164 en 154 gram per kilometer. Goed, over naar het volgende punt: het chassis. Menig S80-klant wenste een meer sportief afgestemd onderstel. Nou, neem ‘sport’ maar met een korreltje zout. Het blijft gewoon een op en top comfortabele auto, ook de versie met een verlaagd onderstel (voor 20 mm en achter 15 mm). Verder zouden de schokbrekers en veren een tandje stugger zijn, net als dikkere stabilisatoren. Kijk, je merkt inderdaad verschil met de (nog) meer comfortabele versie, maar echt sportief wordt ie nooit. De besturing daarentegen, en dan vooral de bekrachtiging biedt wel wat minder hulp en dat maakt hem een tikkeltje zwaarder, sportiever zo je wilt. Verder bestaat er ook nog de mogelijkheid om te opteren voor het zogeheten Four C actieve onderstel met drie modi, sportief, comfortabel en automatisch.

Komen we nog even terug op het design van de nieuweling. De grille en bumper zijn aangepast en bovendien is het logo in formaat gegroeid. Op de achterzijde prijkt tot slot in kapitalen de merknaam. Ja, je moet wel erg bijziend zijn wil je de S80 niet als een Volvo herkennen. Veel meer dan dat kunnen we overigens niet ontdekken. In het interieur is het dashboard meer op de bestuurder gericht. Het instrumentarium is overgenomen uit de XC60, al met al een mooie klokkenwinkel dus. Aluminium accenten op het nieuwe vierspaaks stuurwiel en rondom de versnellingspook maken het plaatje af. Belangrijk om te weten is dat iedere S80, op de T6 na, over een groen milieulabel beschikt en dat de 2.0 D, net als de op stapel staande Drive E versie met 1.6 dieselmotor, getooid is met een A-label. De V8 is geschrapt, althans in ons land. Prijzen zijn nog niet bekend, maar blijven volgens de importeur vrijwel ongewijzigd.