Een eerste aanblik op de B-Klasse bracht ons in twijfel. Nog meer dan bij de A-Klasse vragen we ons af of de de B als een praktische hatchback of familievriendelijke ruimteganger door het leven wil gaan. Zijn hoge, hoekige bouw en lange wielbasis belooft in ieder geval wel het nodige aan ruimte. Mercedes-Benz gaf de B-Klasse, die in 2005 werd geïntroduceerd, eind vorig jaar een subtiele opfriskuur mee. Aanpassingen aan de lamellen in de grille, bumpers, en voortaan standaard in kleur gespoten buitenspiegels en deurgrepen hebben de B die glans en klasse gegeven die hij eigenlijk van meet af aan verdiende. Ons brandschone witte exemplaar heeft bovendien chromen accenten op bumpers, het uitlaatsierstuk, de mistlampbehuizing en de portierramen. Het is een optie a 429 euro die zijn uitstraling net even chiquer maakt. De standaard sierdeksels voor de wielen zijn wellicht een bescheiden gebaar, wij vinden ze in ieder geval niet misstaan. Het gaat uiteindelijk om de uitstraling, nietwaar?

'Schoon' rijden is goedkoop

Dat deze B het schoonste jongetje uit de klas is, is van buitenaf niet te ontdekken. Slechts de N(atural)G(as)T(echnology) badge verraadt zijn ecovriendelijke aard. De aardgastechniek zit verstopt onder de motorkap, waarbij de aardgastanks af-fabriek met een gezamenlijke inhoud van ongeveer 17 kg onder de bagageruimte zijn geplaatst. Het vervallen van de dubbele laadvloer is eigenlijk de enige concessie die Mercedes heeft moeten maken. Daardoor krimpt de bagageruimte van 550 naar 442 liter. Nog steeds genoeg voor alledag, bovendien gaat het inladen van bagage en boodschappen blijft echter net zo gemakkelijk, de laadvloer blijft vlak en de tildrempel is identiek.

Doordat met enige regelmaat aardgasmodellen op de redactie laten vertoeven, zijn de voordelen van rijden op aardgas wellicht al bekend geraakt. Vooral ten opzichte van diesel is de milieuwinst groot, maar in vergelijking met benzine als brandstof levert aardgas ‘winst’ op. Zo ligt bijvoorbeeld de CO2-uitstoot 20% lager en is de uitstoot van roet en fijnstof nihil. En ook al zie of merk je daar niets van, beide aspecten zijn èn worden steeds belangrijker bij de aanschaf en ontwikkeling van een auto. Wel is het netwerk van aardgasstations in ons land nog niet landelijk dekkend, al zit de vaart er aardig in. Tegen het eind van het jaar zijn er – als alles mee zit - 50 tankpunten operationeel. Momenteel zijn dat er de helft. Gelukkig is er geen man overboord als de aardgastanks zijn leeggereden. De B-Klasse beschikt nog steeds over een gewone benzinetank, waarmee je ook wel even zoet bent. Dat kost alleen wat meer, want een kilo aardgas kost 72 cent, terwijl voor een liter Euro95 al meer dan het dubbele moet worden neergeteld. De overheid ziet ons graag op aardas rijden, dat blijkt ook uit de heffing van motorrijtuigenbelasting. Aardgasmodellen worden ingeschaald als een benzineauto met dat gewicht, een interessante meevaller. Dit in tegenstelling tot auto’s met een LPG-installatie, overigens.

Prettige tweeliter

Zoals we van Mercedes gewend zijn hoeft de type-aanduiding op de achterzijde niet iets te vertellen over de cilinderinhoud van de motor. Onze B 170 NGT – die vanaf de zomer als 180 NGT door het leven gaat – heeft namelijk een tweeliter onder de kap. Het vermogen dat deze krachtbron levert (116 pk) is gelijk aan de B 170 benzine, die wel over een 1.7 litermotor beschikt (met een start-stop systeem!). Rijden op aardgas levert namelijk over het algemeen iets minder pk’s op. Andere merken als Opel en Volkswagen spelen daar sinds kort handig op in door aardgastechniek aan compacte turbomotoren te koppelen. Zodoende blijft het motorvermogen gelijk en wordt rijden op aardgas nog leuker en goedkoper.

Toch is de tweeliter in kwestie een prima partner voor de aardgasrijder. De viercilinder is namelijk prettig in omgang. Lage toeren schuwt-ie niet, waardoor je soepel, stil en zuinig op pad kunt. Die 116 gasgestookte paarden en 165 Nm koppel maken van de B-Klasse echter geen strepentrekker, er moet immers 1370 kg voortbewogen worden. Geholpen door de soepele en harmonieus gespatieerde vijfbak – een CVT-automaat is ook leverbaar - kun je de vaart er overigens wel prima in houden, zodat we die vermogensafgiste niet als storend ervaren. Tenzij je uit een koppelrijke turbodiesel bent gestapt, dan mis je die ‘duw’ in de rug. Een blik op de specificatielijst bevestigt onze bevindingen: met een top van 184 en een honderdsprint in 12.4 tellen zit het wel goed.

Bij een doorsnee rijstijl stonden wij na ongeveer 270 kilometer weer aan de pomp voor een ‘refill’ aardgas. Omgerekend is deze B op aardgas in de praktijk niet veel dorstiger dan de kleinere Grande Punto 1.4 Natural Power die eerder de revue passeerde. Kortom: een heel net resultaat voor deze tweeliter. Rijden op benzine brengt geen schokkende ontdekkingen aan het licht. De motor klinkt krek eender en presteert nagenoeg identiek. Overschakelen op een andere brandstof kan alleen via de boordcomputer, te bedienen aan het stuur. En nog leuker, je merkt er niets van. Zeer verfijnde techniek dus.

Duits gebruik

Een ‘voordeel’ is ook dat de B-Klasse door zijn hoge zit niet uitnodigt tot dynamisch sturen. Net als in de A-Klasse zit je vrij rechtop en is de wagenbodem relatief hoog. De zit is dat dus ook, waarbij de stoelen goed weten te ondersteunen voor een lange rit. Achterpassagiers kunnen gerust mee, op de achterbank hebben twee volwassen en een kind alle ruimte om te vertoeven. Wel is de flexibiliteit beperkt tot conventionele functies als het (gedeeltelijk) neerklappen van de achterbank, die verder niet verschuifbaar is of andere poespas biedt.

De onderstelafstemming maakt de Duitser geen uitblinker in comfort of sportiviteit, Mercedes kiest voor een ietwat stevige afstemming, waarbij oneffenheden, hobbels en putdeksels nooit volledig gladgestreken worden. Het is natuurlijk een kwestie van smaak, maar naar ons oordeel vergroot deze keuze het solide en ranke karakter van de B. Sturen gaat op zijn beurt weer vrij licht, vooral rond de middenstand, dat had wat ons betreft niet gehoeven.

Ook al heeft de B-Klasse nooit zijn ster op de neus prijken, dat het een echte ‘Benz’ is zal je niet ontgaan. Het interieur is afgewerkt zoals we van de Duitsers mogen verwachten; oerdegelijke materialen, strakke bediening en kraakvrij. De zwarte kleurstelling met aluminium accenten mag dan wel niet de meest frivole sfeer opleveren, de hoogwaardigheid straalt er vanaf en dat creëert wel een behaaglijk gevoel.

Geen airco, wel ESP

Uiteraard biedt de optielijst talloze mogelijkheden aan om het leefklimaat in de B-Klasse te verrijken. De standaarduitrusting bestaat onder meer uit zes airbags, ESP, bandenspanningscontrole, elektrisch ramen voor, verwarmbare spiegels en en in hoogte verstelbare bestuurdersstoel, waarbij ons testmodel nog met zaken als inparkeerhulp, DVD-navigatie en een chroom-, licht&zicht- en comfortpakket was bedeeld. Dat laatste pakket kost 995 euro en biedt feitelijk onmisbare zaken als een airco(!) en radio/cd-speler met zes speakers. Het drijft de prijskaart wel op naar 39.206 euro, een flinke smak geld. Budget-tip: zonder navigatie (met bluetooth) houd je bijna vier mille in je zak!

20% bijtelling

Een B-Klasse op aardgas is er trouwens vanaf 31.859 euro, terwijl een verder gelijkwaardige B 170 benzine voor vier mille minder in de prijslijst staat. Aardgastechniek kost natuurlijk het nodige, daar kan een groener energielabel – deze B heeft een A-label - niet heel veel aan veranderen. Toch is de keuze voor een NGT zo gek nog niet, hij doet niets onder voor andere B-Klasses, is als enige zakelijk te rijden met 20% bijtelling en bovendien zijn de gebruikskosten en – laten we dat vooral niet vergeten – milieubelasting veel lager.