Opel is trots op de Insignia. Naast het pure feit dat de middenklasser tot Auto van het Jaar 2009 is verkozen, staat vast dat Opel voor de Vectra-opvolger hoog heeft ingezet; meer beleving, comfort, kwaliteit en rijplezier. Het brave design van zijn voorganger is verruild voor een vlot lijnenspel, dat door sierlijke flanken en een scherp gesneden achterzijde ook elegantie uitstraalt. Daarvoor heeft hij wel een flinke jas aangemeten gekregen, met 4.83 meter lengte is de sedan in kleur Technical Grey een flinke. De standaard 17 inch wielen met lichtmetaal-look wieldeksels steken wel wat schril af bij het ontwerp van de auto. Al heeft Opel daar voor de ecoFLEX-variant zo zijn redenen voor, grotere wielen gaan gepaard met meer rolweerstand en dus ook dieselolie.

Zeer daadkrachtig, maar...
Dat de Insignia ook als ecoFLEX wordt geleverd is eigenlijk geen verrassing. In een tijd dat elke gram CO2 en druppel brandstof telt kan Opel niet achterblijven hun belangrijke middenklasser ook een zuinigheidsbehandeling te geven. De Duitsers pakken dat in tegenstelling tot de concurrentie een beetje eigenwijs aan. Waar andere merken met een bescheiden motorisering van wal steken, levert Opel de 2.0 CDTI doodleuk in de 130 en 160 pk-uitvoering. Blijkbaar leidt het brandstofverbruik er in theorie niet zo onder. Bovendien kan Opel zo bewijzen dat een ruime hoeveelheid vermogen en een bescheiden brandstofverbruik prima verenigbaar zijn. Om met het eerste te beginnen; de 160 pk diesel is inderdaad een sterke machine. De krachten spatten er voor je gevoel niet van af, maar schijn bedriegt. Dankzij een breed uitgesmeerde koppelafgifte voelt de 2.0 CDTI met 350 Nm al vroeg daadkrachtig aan, zelfs net onder de 1500 toeren is er al duidelijk leven te bespeuren. Het gaat wat ver om te zeggen dat elke willekeurige versnelling – er zijn er zes - voldoet, maar te constateren valt dat het buitengewoon soepele karakter bijdraagt aan schakellui rijden. En anders zorgt de schakelindicator daar wel voor. Het korte pookje schakelt met veel weerstand, maar de gewillige koppeling scoort wel weer punten. Hier rijd je zo mee weg. Is het dan allemaal koek en ei? Niet helemaal; stationair is de zelfontbrander net even duidelijker te horen en te voelen dan we gewend zijn en ook bij acceleratie ontgaat de dieselklop je niet. Iets meer geluidsisolatie of dieselverfijning zou het plaatje compleet hebben gemaakt. De besturing is daarnaast naar onze mening ook iets te licht. Een beetje stevigheid mag best!

Echt zuinig
Als we kijken naar het specificatieoverzicht, moet de 2.0 CDTI ecoFLEX genoegen nemen met 5.2l/100km. Ten opzichte van de standaarduitvoering – die als Sport wordt geleverd - betekent dat een besparing van 0.6l/100km en 18g/km CO2. Hierdoor mag deze variant zich gelukkig prijzen met een A-label. De winst zit ‘m in aerodynamische fijnslijperij aan de wagenbodem, de deels gesloten grille, aangepaste transmissieverhoudingen en het monteren van 17 inch banden met een lage rolweerstand, die voor ecorijden tot liefst 3 bar moeten worden opgepompt. Dat heeft wel een nadeel: kleine oneffenheden worden duidelijk minder goed geabsorbeerd. Een start/stop-systeem of snuisterijen als recuperatie zijn (nog) niet ingeburgerd. Het uiteindelijke verbruik is niet genoeg om in de zakelijk zeer interessante 20% bijtellingscategorie te vallen. Niet dat het aanbod echte middenklassers daar nou zo in oververtegenwoordigd is, maar het is een kans die het merk had kunnen grijpen. Bovendien is Volkswagen al zover de benzinedrinkende de Passat TSI BlueMotion in de prijzen te laten vallen. Hoe dan ook, zuinig kan de Insignia zeker zijn. Met gezond verstand en geen verleidingen onderweg heeft de ecoFLEX in de testweek 1 op 19 gescoord, praktische hetzelfde als de fabriek belooft. Dat is niet veel meer dan zijn geduchte concurrent, de Passat BlueMotion met dieselmotor. Maar houd je maar eens in, de CDTI sleurt er graag aan!

Stuurstengels
Goed, voor de leaserijder met een tankpas zijn zaken als een ruim interieur, een goede uitrusting en fijne rijeigenschappen misschien wel veel belangrijker. Ook daarin weet de Insignia te overtuigen, al blijft de cockpit niet verschoond van kritiekpunten. Aan ruimte is er in ieder geval geen gebrek; zowel voor- als achterin heeft de lange carrosserie genoeg bewegingsvrijheid te bieden. Het vlot aflopende dak houdt echter niet ieders kapsel intact. De stoelen geven geen aanleiding tot klagen; ze zijn ruim verstelbaar en verhogen het comfortbeleving die de Insignia mee heeft gekregen. Zeker in deze Sienna beige kleurstelling met lederen bekleding (optie) en chromen accenten met een bruine sierlijst op het dashboard verzorgt Opel een rijkelijke, chique sfeer. De goedkoop aanvoelende stuurhendels en bedieningsknoppen op het stuur doen helaas afbreuk aan deze ambiance en lijken – met alle respect - zo bij Chevrolet vandaan te komen. Ze bezitten niet de kwaliteit die past bij een dergelijke auto in dit segment, die juist ‘premium’ van wal wil steken. Bovendien kom je er elke dag mee ‘in aanraking’. Daarbij is ook de middenconsole bedeeld met toetsen voor allerhande functies – ook die je niet elke week gebruikt. Hier moeten we wel even onze weg in vinden, al biedt de in de middentunnel geplaatste druk-/draaitoets voor audio- en navigatiebediening wel enig soelaas als alternatief.

Verder weet Opel wel hoe de Insignia het moet gaan maken. Met allerlei technische snufjes bijvoorbeeld, zoals het Opel Eye voor verkeersbordherkenning en rijstrookdetectie, 4x4, FlexRide demperregeling en Advanced Forward Lighting. Op ons testmodel was ‘slechts’ het intelligente oog en de adaptieve verlichting gemonteerd. AFL is een systeem dat in theorie kan uitblinken met 9 modi voor de lichtbundel, waartussen automatisch wordt gekozen, afhankelijk van het weer, rijsnelheid en de omgeving. Opel combineert het met bi-xenon verlichting met automatische hoogteregeling. Helaas stond deze in ons testmodel structureel te hoog afgesteld, waardoor in de avonduren een seinfestijn van tegenliggers niet te voorkomen was. Sorry mensen! Voor wie overigens nog niet genoeg licht heeft kunnen mistlampen tegen een kleine meerprijs worden bijbesteld.

Let’s do Business
Speciaal voor de zakelijke rijder is er – hoe kan het ook anders – een Business-uitvoering, die heel behoorlijk in zijn spullen zit. De zojuist genoemde adaptieve verlichting is hierbij inbegrepen, evenals cruise control, klimaatregeling, en sensoren voor regendruppels en schadevrij parkeren. Handig of niet, ook een elektrische parkeerrem is standaard, evenals dagrij-leds en bluetooth-telefonie. De standaard radio/cd-speler met zeven speakers een een AUX-aansluiting zou je eigenlijk moeten verruilen voor DVD-navigatie, een optie die 1795 euro moet kosten. Daar krijg je dan ook lederen bekleding met verwarmde voorstoelen bij.

EcoFLEX-en kan ook met de Insignia Edition en Cosmo, waarvoor weer andere uitrustingsspecificaties gelden. De prijslijst van de Insignia ecoFLEX start bij 32.995 euro, waarvoor een 130 pk-variant in Edition-trim wordt afgeleverd. Met 160 pk onder de kap betaal je 35.495 euro, en onze 'Business' moet iets meer dan 35 mille opbrengen.

Specificaties: Opel Insignia 2.0 CDTI ecoFLEX

Lengte:                        483 cm
Breedte:                       186 cm
Hoogte:                        150 cm
Wielbasis:                     274 cm
Gewicht:                       1503 kg
Inhoud kofferruimte:           500-1010 liter

Motorinhoud:                   1956 cm3
Brandstof:                     diesel
Vermogen:                      160 pk / 4000 toeren
Koppel:                        350 Nm / 1750-2500 toeren
Aandrijving:                   voor
Acceleratie 0-100 km/h:        9.5  seconden
Topsnelheid:                   221 km/h 

CO2 uitstoot:                  136 gr/km (A-label)
Verbruik:                      5.2 l/100 km 
Testverbruik:                  5.3 l/100 km 
Prijs vanaf:                   35.495 euro
Bijtelling:                    25%