Hij kijkt een beetje boos de wereld in, de Daihatsu Materia. De vlakke motorkap en het afgeronde front doen een beetje denken aan de Chrysler PT Cruiser, maar ook visoenen van zo’n (oerlelijke) UPS-bestelbus kwamen even in ons hoofd voorbij toen we een Materia in een donkere tint zagen staan.

Daarom zijn we voor de eerste rijindruk maar in een witpaarse Materia 1.5 Soul gestapt. Met die frisse tint komt de auto wat vriendelijker over en voor de interieurruimte maakt het natuurlijk niet uit. Hier dringt de vergelijking met de Chrysler PT Cruiser zich trouwens weer op, want de Materia is een opmerkelijk ruime auto, niet in de laatste plaats vanwege dat hoekige – om niet te zeggen doosvormige – design. Zowel voorin als achterin is het ruimteaanbod riant, zowel voor hoofd als benen en over de bagageruimte valt ook weinig te klagen: 290 liter, met de verschuifbare achterbank in de voorste stand zelfs 360 liter.

En dan kan je de achterbank ook nog helemaal neerklappen om er een klein bestelwagentje van te maken. Het zou ons niet verbazen als er laten nog een versie met grijs kenteken volgt, de achterste zijramen zijn in alle gewone versies alvast donker gemaakt.

Toch zullen bestel- en koeriersdiensten de Materia dan niet spontaan omarmen, want de auto is niet – zoals trouwens geen enkele Daihatsu – leverbaar met een dieselmotor. Het wordt misschien toch eens tijd dat Daihatsu het moederconcern Toyota zo’n oliestoker afhandig maakt. Niet dat je met de huidige benzinedrinkertjes niet uit de voeten kan, maar in Europa zou Daihatsu op de zakelijke markt dan wel een grotere rol kunnen spelen.

Alleen benzinemotoren dus voor de Materia en dat zijn de van het merk bekende 1,3 en 1,5 liter vierpitters, respectievelijk 91 en 104 pk sterk. De 1.5 is niet spectaculair sneller, wel wat stiller en een tikje dorstiger. De 1.5 is er trouwens ook met vierwielaandrijving, een nutteloze optie als je niet in de Alpenlanden of Scandinavië woont, al valt de meerprijs met 1.000 euro mee.

De Materia is wel een aparte verschijning in het verkeer en dat heeft Daihatsu pogen te ondersteunen met een apart interieur, waarin het instrumentarium centraal op het dashboard staat. Wel normale analoge meters daar en in de middenconsole altijd een audiosysteem om de versie-aanduidingen Rythm, Funk, Soul en Rock te rechtvaardigen. De Soul-versie heeft dan ook nog blauwverlichte ringen rond de luidsprekers in de portieren; de naam Disco was misschien beter op z’n plaats geweest.

Het kan gelukkig ook uit en dan heb je een best verstandig opgezette auto, die best prettig rijdt en voor zijn lengte van 3,80 meter veel ruimte biedt. Ideaal voor de jong gebleven oudere, die met zijn strammere ledematen graag een hoge instap heeft en toch nog een beetje modern voor de dag wil komen. Daihatsu ziet er liever vele jongere kopers in en dat hinderen de prijzen die bij 15.499 euro beginnen in elk geval niet.